Sterta gazet i papierów, plastikowa folia, trochę tępawe nożyczki, klej, tysiace zszywek… i jakieś przypadkowe skrawki materiałów, kolorowe spray’e. Tak zaczęła się moja pierwsza kolekcja ubioru z materiałów wtórnych…
Pomysł na tworzenie kostiumów z tego co mam pod ręka, zrodził się prawie 2 lata temu, kiedy to przeprowadziłam sie z Londynu do Włoch i osiedliłam się w małym miasteczku na skale wulkanicznej, blisko Rzymu, o nazwie Calcata… Przyjechałam tutaj z moim znajomym fotografem z Los Angeles i wraz z nim planowaliśmy zrealizować wspólny projekt fotograficzny w ciągu miesiąca. Niestety, ograniczeni środkami finansowymi, jak również w pewnym stopniu dostępem do “świata” - Calcata słynie z limitowanego dostępu do internetu oraz sygnału telefonicznego - nie byliśmy w stanie zorganizować całego zespołu potrzebnego nam do sesji fotograficznych. I tak, mieliśmy do wyboru – albo się poddać i zamiast projektu zrobić sobie wakacje w Calcacie, albo spróbować zadziałać tylko we dwójkę… Zdecydowaliśmy się jednak, że wspólnie naszymi siłami stworzymy cały departament artystyczny – makijaż, włosy i kostiumy wzięłam na swoje barki, znalezienie modelek (wśród lokalnych dziewczyn), miejsc na zdjęcia i ich robienie pozostało w jego rękach.
 |
Zaczęłam zbierać stare gazety z barów, by powstały pierwsze kostiumy. Pomysł sukienki z papieru był zainspirowany sesją fotograficzną, zorganizowaną przeze mnie kilka lat temu z moją przyjaciółka fotograf - Ewą Nagorzańską w Londynie, która na potrzeby naszego projektu wykonała spódnice z darmowych gazet rozdawanych przed stacjami metro. Projekt nazwałyśmy ‘A victime of recession’ – Ofiara recesji – (http://agastol.blogspot.it/ )
Niestety w Calcacie wraz Mikiem udało nam się zorganizować tylko dwie sesje i nie zdołaliśmy doprowadzić naszego projektu do końca-Mike wrócił do LA, a ja zostałam w Calcacie, szukając fotografów, którzy byliby zainteresowani realizowaniem mojego pomysłu z ubiorami z papieru. Dzięki redakcji dwutygodnika dla polaków we Włoszech “Nasz Świat” zapoznałam się z utalentowanymi fotografami z Rzymu – Barbarą Pawlukiewicz i Marco Carusotti (http://www.slubwrzymie.com), którzy zainteresowali się współpracą ze mną, dostarczyli mi stos makulatury i innych potrzebnych do projektu środków i tak zaczął się projekt Trash Fashion Project. Mój projekt ma charakter kalendarza, tworzę kreacje odpowiadające każdemu miesiącowi. Przede mną nadal kilka sesji fotograficznych, aczkolwiek do ukończenia projektu nie pozostało już wiele...
Niestety w Calcacie wraz Mikiem udało nam się zorganizować tylko dwie sesje i nie zdołaliśmy doprowadzić naszego projektu do końca-Mike wrócił do LA, a ja zostałam w Calcacie, szukając fotografów, którzy byliby zainteresowani realizowaniem mojego pomysłu z ubiorami z papieru. Dzięki redakcji dwutygodnika dla polaków we Włoszech “Nasz Świat” zapoznałam się z utalentowanymi fotografami z Rzymu – Barbarą Pawlukiewicz i Marco Carusotti (http://www.slubwrzymie.com), którzy zainteresowali się współpracą ze mną, dostarczyli mi stos makulatury i innych potrzebnych do projektu środków i tak zaczął się projekt Trash Fashion Project. Mój projekt ma charakter kalendarza, tworzę kreacje odpowiadające każdemu miesiącowi. Przede mną nadal kilka sesji fotograficznych, aczkolwiek do ukończenia projektu nie pozostało już wiele...
Wspólnie z Barbara i Marco zrealizowaliśmy dwie sesje. Link z video naszej pracy od zaplecza można obejrzeć http://vimeo.com/64020063
Współpracuję również z innymi fotografami, zainteresowanymi moim projektem, lub też sama fotografuję.
Jeżeli wszystko pójdzie zgodnie z planem, w sierpniu odbędzie się wystawa fotograficzna z wszystkimi 12-oma sukienkami z papieru w Palazzo Baronale w Calcata, oraz pokaz Trash Fashion na naszym ryneczku :)
Współpracuję również z innymi fotografami, zainteresowanymi moim projektem, lub też sama fotografuję.
Jeżeli wszystko pójdzie zgodnie z planem, w sierpniu odbędzie się wystawa fotograficzna z wszystkimi 12-oma sukienkami z papieru w Palazzo Baronale w Calcata, oraz pokaz Trash Fashion na naszym ryneczku :)
